Wiślanie 69 – polski zespół wokalno-instrumentalny, który w założeniu miał łączyć folklor słowiański z bigbitem, rhythm and bluesem i soulem.
Historia Grupa Wiślanie '69 została założona w październiku 1968 roku przez Andrzeja Tylczyńskiego na bazie białostockiego zespołu bigbitowego Żółtodzioby. W pierwszym składzie znaleźli się: Leon Adamiak (eks-Żółtodzioby) – gitara basowa, pianino; Kazimierz Królikowski (eks-Żółtodzioby) – saksofon, harmonijka ustna, flet, śpiew; Sławomir Hancewicz (eks-Żółtodzioby) – gitara, trąbka, śpiew oraz Bogdan Sakowicz (eks-Żółtodzioby) – perkusja, puzon, śpiew. Wkrótce skład grupy zasiliła dwójka solistów zauważonych przez Tylczyńskiego w warszawskim klubie Hybrydy, a byli to: Grażyna Litwin – śpiew i Bogdan Wyszyński – śpiew, gitara. Przez zespół przewinął się także Wiesław Ejssymont (eks-Bizony) – trąbka. Zespół odniósł sukces występując w „Telewizyjnej Giełdzie Piosenki” (18.02.1969), podczas której laureatką została piosenka Kiedyś przecież spotkamy się znów. Także w lutym i w maju odbyły się kolejne sesje nagraniowe dla Młodzieżowego Studia „Rytm”, podczas których Wiślanie 69 nagrali przebojowe piosenki, takie jak m.in.: Za daleko ten twój brzeg, Czerwone maliny, czy Tam, gdzie wiślany brzeg. Muzyka zespołu posłużyła jako ilustracja serialu telewizyjnego pt. Do przerwy 0:1.