Użycie bojowe W działka tego typu uzbrojone były samoloty Nakajima Ki-44-IIc w specjalnej wersji znanej jako tokubeti sobi. Niewielki zasięg pocisków wynoszący około 150 metrów wymuszał bardzo bliskie, określane jako „niemalże samoboójcze” podejście myśliwca do atakowanego bombowca. Broń nie sprawdziła się w praktyce i uważana jest za nieudaną. Było to jedyne automatyczne działko bezłuskowe użyte bojowo.
Opis konstrukcji Broń mierzyła 1390 – 1480 mm długości, z czego długość lufy wynosiła 780 mm i ważyła około 40 kg. Zasilana była dziesięcio-nabojowym magazynkiem z bezłuskowymi pociskami kalibru 40 mm o długości całkowitej 129 – 135mm, z czego ostatnie 30 mm zawierało materiał pędny.
Działko działało na zasadzie krótkiego odrzutu lufy z zamkiem swobodnym. Szybkostrzelność teoretyczna wynosiła 450 – 475strzałów na minutę.
Pociski działka przypominały niewielkie pociski rakietowe bez zewnętrznych stateczników, ale od rakiet różniły się tym, że cały materiał pędny pocisku spalał się wewnątrz lufy działka zapewniając odrzut potrzebny do samoczynnego przeładowania się broni. Spalane gazy wyrzucane były poza nabój przez dwanaście otworów o średnicy 3,8 mm umieszczonych w bazie pocisku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Ho-301