W związku z testowaniem nowej jednostki Weslake′a Brabham zbudował model BT39, który był gotowy latem 1972 roku. Był to samochód tymczasowy, co do zasady oparty na Brabhamie BT38, używanym w Formule 2 (pełnowartościowe pojazdy planowano zbudować na sezon 1973); pomysł wykorzystania samochodu Formuły 2 do testowania rozwiązań w Formule 1 wynikł z powodzenia Marcha 721G, wywodzącym się z Formuły 2. BT39 przejął z modelu BT38 takie element, jak monokok i zawieszenie. Zmiany obejmowały umieszczenie tzw. „szczypców homara” (zawierających chłodnice), podobnych do tych używanych w modelu BT34, zastosowanie ramy pomocniczej i wyposażenie samochodu w dwa zbiorniki paliwa mieszczące w sumie 178 litrów.
Samochód był testowany przez Grahama Hilla na torze Silverstone 31 sierpnia 1972 roku. Po teście Hill chwalił płynność silnika, jednak nieudana konstrukcja pojazdu i niewystarczająca moc silnika spowodowały, że silnik nie był już więcej testowany, a BT39 został zezłomowany.
Silnik był używany w sportowych w sezonie 1973, jednak okazał się nieudaną konstrukcją i Ford wycofał się z projektu pod koniec roku. Jednostka była również testowana przez BRM w modelu .
Przypisy
BT39 Kategoria:Samochody testowe i projekty samochodów Formuły 1