thumb|Charles Cornwallis, 1. markiz Cornwallis Charles Cornwallis (ur. 31 grudnia 1738 w Grosvenor Square, w Londynie, zm. 5 października 1805 w Ghazipur, Indie Brytyjskie) – brytyjski polityk, gubernator Indii w latach 1782–1782, 1786–1794 i w 1805 roku.
Życiorys Pochodził z jednego z najbardziej szacownych brytyjskich rodów szlacheckich. Był synem Charlesa Cornwallisa, 1. hrabiego Cornwallis, i Elizabeth Townshend, córki 2. wicehrabiego Townshend. Od 1753 r. nosił tytuł grzecznościowy „wicehrabiego Brome”. Studiował w Clare College na Uniwersytecie Cambridge. Rozpoczął studia w akademii wojskowej w Turynie, które jednak rzucił, by wziąć udział w wojnie siedmioletniej. W 1760 r. został wybrany do Izby Gmin jako reprezentant okręgu Eye. Po śmierci ojca odziedziczył tytuł 2. hrabiego Cornwallis i zasiadł w Izbie Lordów.
W 1776 r. wypłynął do Ameryki, by walczyć przeciwko wojskom Waszyngtona. Wziął udział w kilku ważnych bitwach tej wojny. Był zastępcą kolejnych głównodowodzących. W 1777 r. zdobył Filadelfię, w 1780 r. Charleston, 16 sierpnia 1780 rozbił armię gen. Gatesa w bitwie pod Camden, ale 19 października 1781 r. pod Yorktown poddał się Waszyngtonowi, kończąc tym samym brytyjską dominację nad koloniami.