Debiutował na łamach regionalnego czasopisma „Kamena” poematem Kandelabr Weimaru oraz opowiadaniem Dzikie kaczki. Podjął wówczas pracę w redakcji „Kuriera Lubelskiego”. W latach 1956–1960 publikował w przekłady hiszpańskich wierszy na łamach „Kultury i Życia” – dodatku do „Sztandaru Ludu”. Na początku lat 60. został współzałożycielem pisma literackiego dla młodzieży „Przemiany”. W 1969 roku wydał swój pierwszy utwór dramatyczny pt. Ubrani są nadzy. W tym samym roku otrzymał kierownicze stanowisko w Teatrze Lalek Banialuka w Bielsku-Białej. Był współorganizatorem I Międzynarodowego Biennale Teatrów Lalkowych. W latach 70. zamieszkał w Koszalinie. Rozpoczął tam m.in. współpracę z regionalnym oddziałem Polskiego Radia. W latach 1974-1975 kierował lokalnym wydaniem poznańskiego czasopisma „Tydzień”. W 1977 roku współpracował z gorzowskim Teatrem im. Juliusza Osterwy. Pod koniec życia związany był z Interdyscyplinarnym Zespołem Badań Sowietologicznych Uniwersytetu Łódzkiego, gdzie zajmował się tłumaczeniem i opracowywaniem twórczości filozofów i teologów rosyjskich z XIX i XX wieku.