Ślepiec mały (Nannospalax leucodon) – gatunek ssaka z podrodziny ślepców (Spalacinae) w obrębie rodziny ślepcowatych (Spalacidae).
Zasięg występowania Ślepiec mały występuje na obszarach wschodnich Węgrzech, południowo-zachodniej Ukrainy, Mołdawii, Rumunii, Bośni i Hercegowiny, Serbii, Czarnogóry, Kosowa, południowo-wschodniej Albanii, Macedonii Północnej, Bułgarii, Grecji (w tym północno-wschodnie Wyspy Egejskie od Samotraki i Limnos) oraz europejskiej części Turcji.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1840 roku fiński zoolog Alexander von Nordmann nadając mu nazwę Spalax typhlus leucodon. Miejsce typowe to okolice Odessy, w Ukrainie.
N. leucodon należy do podrodzaju Mesospalax. Różnorodność genetyczna populacji N. leucodon wydaje się być mniejsza niż obserwowana u innych gatunków z rodzaju Nannospalax, ale pobieranie próbek ograniczono do zachodniej części jego zasięgu występowania. Ocena granic gatunków będzie prawdopodobnie wymagała połączenia danych dotyczących kariotypów z filogenetyką molekularną, ponieważ dane morfologiczne wydają się mieć ograniczone zastosowanie. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy.