Niedługo potem Saint, za przyzwoleniem rządu Ekwadoru, rozpoczęła akcję przesiedlania Indian do specjalnie stworzonego dla nich rezerwatu, gdzie byli nawracani na chrześcijaństwo i uczeni osiadłego trybu życia. Od nawiązania kontaktu liczebność plemienia wzrosła z ok. 600 do prawie 2000.
W latach 90. utworzony został Rezerwat Etniczny Huaorani, będący częścią Rezerwatu Człowieka i Biosfery UNESCO.
Kultura i styl życia thumb|left|Wioska Indian Huaorani Główną jednostką społeczną Huaorani jest nanicabo, rodzaj długiej chaty zamieszkiwanej przez 10 do 35 członków rozszerzonej rodziny. Ich kultura jest nacechowana indywidualizmem i elastycznością w odniesieniu do społecznych ról płci, a także egalitarnością struktur politycznych.
Pierwotnie Huaorani byli ludem łowców-zbieraczy, jednakże kontakty ze światem zewnętrznym miały znaczny wpływ zarówno na ich tryb życia, jak i na wiele innych aspektów ich tradycyjnej kultury. M.in. zaczęli się oni trudnić handlem (ozdoby, dziczyzna etc.), w tym nielegalnym handlem egzotycznymi zwierzętami. Część Huaorani pracuje przy wydobyciu ropy naftowej oraz wycince drzew.