W pierwszych dniach sierpnia 1915 roku kościół został spalony. Dziś na „kościelisku” stoi tylko murowana fasada, fragmenty ścian nawy oraz ogrodzenia cmentarza przykościelnego. Pozostałości te są wpisane do gminnej ewidencji zabytków jako ruina krajobrazowa.
Usytuowanie thumb|left|200px|Wygląd ruin od strony południowej Świątynia położona była w części południowej Garbowa. Wokół kościoła znajdował się cmentarz o powierzchni ok. 1 ha, otoczony drewnianym ogrodzeniem, którego fundamenty i filarki międzyprzęsłowe były murowane. W ogrodzeniu znajdowały się dwa wejścia. Jedno od wschodu, prowadzące do probostwa; drugie, główne, od strony zachodniej (murowane fragmenty zachowały się do dziś).
Opis wnętrza Podłoga w kościele była drewniana, a jedynie w zakrystii kamienna. Środkowa cześć budowli nie została zmieniona pomimo wielu rozbudów, zachowując niezwykłe rozwiązanie przestrzenne wnętrza. Skrzyżowanie oparte na planie kwadratu przykryte było ośmiopołaciową kopułą z pendentywami wspartymi na czterech profilowanych filarach. W narożach wydzielono cztery niewielkie kaplice na planach prostokątów, przykryte pozornymi sklepieniami krzyżowymi. Ołtarz główny posiadał dwa obrazy odsłaniane w zależności od obrzędów liturgicznych: Przemienienia Pańskiego i Pana Jezusa konającego na krzyżu.