Bitwa pod Assandun Wojska Edmunda miały przewagę liczebną nad Duńczykami. Bitwa trwała od 9 rano do wieczora. Pomimo wysokich strat i zapadającego zmroku wikingowie nie uciekali. Poza osobistą odwagą zaważyć na tym mogła słaba znajomość terenu. W kluczowym momencie pole walki opuściły wojska ealdormana Mercji Eadrica Streony. Możliwe, że działał on w porozumieniu z Kanutem, Eadric znany był z oportunizmu. Po jego ucieczce szala walki natychmiast przechyliła się na korzyść Duńczyków. W końcowych godzinach bitwy zginęło wielu angielskich wielmożów, co zaważyło na dalszym oporze przed najazdem.
Konsekwencje Po bitwie podpisano porozumienie dzielące Anglię pomiędzy obu władców. Edmund zatrzymał Wessex, Kanut terytoria na północ od Tamizy i Londyn. Edmund zmarł miesiąc po bitwie, możliwe, że w wyniku ran otrzymanych w jej trakcie.
Lokalizacja pola bitwy Miejsce bitwy pozostaje kwestią sporną. Lokalizacja odtwarzana jest na podstawie opisu geografii bitwy z różnych kronik anglosaskich (Anglo-Saxon Chronicles).