Inna hipoteza proponuje połączenie układów naczyniowych somatycznego i łożyskowego bliźniąt oraz degenerację sznura pępowinowego bliźniaka pasożytniczego. Sugeruje ona, że craniopagus parasiticus rozwija się z powodu braku zaopatrzenia w krew jednego z bliźniąt.
Terapia Główny sposób leczenia stanowi chirurgia. Operacja polega na usunięciu pasożytującego bliźniaka. Jest to jednak postępowanie niebezpieczne, tylko raz przeprowadzono je z sukcesem. Problem polega na znacznym stopniu splątania tętniczych naczyń krwionośnych zaopatrujących głowę, co przekłada się na trudności w kontrolowaniu krwawień, podczas gdy zasugerowano, że odcięcie zaopatrzenia tętniczego bliźniaka pasożytującego może zwiększyć szanse na przeżycie rozwiniętego bliźniaka
Historia Literatura opisuje tylko pojedyncze przypadki craniopagus parasiticus, niektóre źródła mówią o 10. Tylko 3 z nich przetrwały poród. Pierwszy z nich stanowi dwugłowy chłopiec z Bengalu, którego głowę przechowuje Hunterian Museum należące do Uniwersytetu w Glasgow.