doradza, jak się dostać pod Tatry i szczegółowo tę drogę opisuje, sugeruje wybór towarzyszy wycieczek, odpowiedniego stroju i jedzenia. Opisy wycieczek pełne są anegdotycznych dywagacji, obejmują stosunkowo niewielki teren. Autor bardziej skoncentrował się na Tatrach, Pieniny traktując mniej obszernie.
Kolejne wydania thumb|Strona tytułowa przewodnika po Tatrach i Pieninach z 1886. Do kolejnych wydań Przewodnika Walery Eljasz-Radzikowski dodawał nowe treści. Żeby podkreślić wprowadzone zmiany, zmodyfikował pierwotny tytuł. Jego książka ukazywała się pod następującymi tytułami: wydanie 2: Nowy illustrowany przewodnik do Tatr i Pienin, Kraków 1881, wydanie 3: Illustrowany przewodnik do Tatr i Pienin, Kraków 1886, wydania 4, 5, 6: Illustrowany przewodnik do Tatr, Pienin i Szczawnic, Kraków 1891, 1896, 1900.
Od czasu, który dzielił pierwsze wydanie od kolejnych, coraz więcej osób zaczęło przyjeżdżać w Tatry i coraz bardziej wzrastała ich znajomość. Nastąpiło również tzw. „odkrycie Zakopanego”, które z małej nieznanej miejscowości stawało się ośrodkiem wypoczynkowym, turystycznym i uzdrowiskowym. Kolejna ważna zmianą było wybudowanie linii kolejowej łączącej Kraków z Zakopanem. Również autor intensywnie w tym czasie eksplorował góry.