W XIX wieku różne fińskie tradycje świąteczne stały się bardziej ujednolicone i wspólne. Najwięcej tych zwyczajów pochodziło z Niemiec, więc wkrótce fiński Nuuttipukki zaczął się mieszać z niemieckim Weihnachtsmannem, który wyewoluował z tradycji Św. Mikołaja po reformacji. Z tego połączenia powstał Joulupukki, który nie straszył już dzieci, tylko przynosił im prezenty. Chociaż na podarunki mogły liczyć jedynie dobrze wychowane dzieci, gdyż te niegrzeczne otrzymywały wiązankę suchych gałązek.Joulupukki as a Finnish Icon (data dostępu: 2012-12-24)
Charakterystyka Początkowo Joulupukki był staruszkiem noszącym szare, zużyte ubranie, ale w latach 50. jego bezbarwny wizerunek zaczął się powoli zmieniać i nabierać kolorytu. Dzisiaj wygląda i zachowuje się podobnie jak jego amerykański odpowiednik, ale istnieją pewne różnice. Jego dom i pracownia znajdują na górze Korvatunturi, podczas gdy Święty Mikołaj zamieszkuje biegun północny. Nie zakrada się też w nocy przez komin, tylko puka do frontowych drzwi w czasie wigilijnej kolacji. Kiedy wchodzi do domu najpierw tradycyjnie wypowiada słowa: Onkos täällä kilttejä lapsia?