gender-neutral, jest popularnie stosowana przez większość angielskich przekładów parafrazujących (jak na przykład New International Version). Tetragram w Starym Testamencie został zastąpiony tytułem LORD (dużymi literami) lub jako Lord GOD gdy tetragram występuje razem z określeniem adonai. W trakcie tłumaczenia dbano o to, aby przekład odzwierciedlał także własny styl każdej księgi i jej autora.
Warto zauważyć, że mimo iż przekład jest literalny, jest w pełni zrozumiały dla czytelnika i czyta się go w sposób płynny Broszura poświęcona zaletą i wadą przekładów. Jest to zasadnicza różnica w porównaniu do bardziej dosłownej New American Standard Bible.
Źródła przekładu Stary Testament Przede wszystkim opierano się na tekście masoreckim z Biblia Hebraica Stuttgartensia (1983, 2. wyd.). Uważano, że jest to wystarczająca podstawa dla Starego Testamentu. W wyjątkowo trudnych fragmentach posiłkowano się następującymi źródłami: Rękopisami z Qumran, Septuagintą, Pięcioksięgiem samarytańskim, Syryjską Peszittą i łacińską Wulgatą.
Przy wydaniu z apokryfami do tłumaczenia dodatkowych ksiąg wykorzystano: Septuagintę w wydaniu Göttingen Septuagint, Rahlf's Septuagint oraz Wulgatę w wydaniu Stuttgart Vulgate.
Nowy Testament Wykorzystano dwa źródła: Greek New Testament (UBS, 4 wyd.