Od 18 grudnia 1957 roku do 29 października 1963 roku pełnił służbę na stanowisku szefa Służby Zdrowia Wojska Polskiego. W lipcu 1958 roku awansował na generała brygady. Nominację wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa PRL Aleksander Zawadzki. Zainicjował powstanie Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi. W listopadzie 1963 roku został przeniesiony w stan spoczynku.
Zmarł 18 lutego 1986 roku w Warszawie. Pochowany 24 lutego 1986 roku na wojskowych Powązkach w Warszawie (kwatera B4-7-8) z udziałem wiceministrów obrony narodowej gen. broni Tadeusza Tuczapskiego, gen. broni Antoniego Jasińskiego i gen. dyw. Włodzimierza Oliwy oraz ówczesnego szefa Służby Zdrowia MON gen. bryg. Andrzeja Kaliwoszki.
W 1991 roku w Krakowie Wydawnictwo Literackie opublikowało pamiętnik generała pod tytułem „Moi dowódcy 1918–1963”.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 14103 Krzyż Walecznych (1920) Order Sztandaru Pracy I klasy (1963) Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1958) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1946) Złoty Krzyż Zasługi (1949) Medal za Warszawę 1939–1945 (1945) Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk (1945) Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” (1955) Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (ZSRR) (1945)
Przypisy