Wyszła za mąż 1 czerwca 1817 za absolutystę Joaquina José de Melgarejo y Saurina, nie miała dzieci.
Analiza Obraz powstał około 1800 roku, kiedy z okazji rehabilitacji rodziny infantów Goya sportretował troje rodzeństwa Burbon y Vallabriga. Przedstawił Marię Ludwikę en pied na czarnym tle. Jest ubrana w stylu francuskim: ma na sobie białą suknię z wysokim stanem, a we włosach ozdobę wykonaną z piór. Jest opasana szarfą Orderu Królowej Marii Luizy. Bransoleta z otoczoną diamentami miniaturową podobizną kobiety może przedstawiać jej matkę. Odsłonięte ręce są efektem kuriozalnego dekretu królowej Marii Ludwiki Parmeńskiej, która zakazała damom noszenia rękawiczek na dworze. Niezbyt piękna królowa uważała ręce za swój największy atut i chciała, aby każdy mógł się o tym przekonać.
Starsze źródła błędnie podają, że jest to portret hrabiny Chinchón, siostry Marii Ludwiki, namalowany z okazji jej ślubu z Godoyem.
Proweniencja Obraz znajdował się w rodzinnym pałacu w Boadilla del Monte. Przeszedł w posiadanie księcia de Sueca, a następnie jego spadkobiercę księcia Francesca Ruspoli di Cerveteri, którego kolekcja sztuki jest udokumentowana od 1904. W 1972 trafił do zbiorów Galerii Uffizi we Florencji.
Przypisy
Kategoria:Portrety autorstwa Francisca Goi V Kategoria:Obrazy w Galerii Uffizi