Historia Godzinki królowej Bony wykonane zostały we Florencji, najpewniej należały do królowej Bony z dynastii Sforzów, co poświadczają domalowane tarcze herbowe z Orłem Białym i Pogonią oraz Wężem Sforzów. Według notatki przypisywanej Stanisławowi Kostce Potockiemu dołączonej do Godzinek, rękopis wywiózł do Francji król Jan Kazimierz Waza, następnie monarcha przekazał dzieło pani de La Vallière, następną właścicielką była księżna de Conti. Najprawdopodobniej około 1808 roku Stanisław Kostka Potocki zakupił rękopis, wówczas otrzymał on nowy marokin z herbami Potockich, który w 1856 wieku zdjęto na rzecz nowej oprawy, wykonanej w Warszawie.
W zbiorach wilanowskich znajdował się do roku 1933, kiedy to ostatni dziedzic Adam Branicki przekazał rękopis na ręce Ignacego Mościckiego, ówczesny prezydent Polski wzbogacił o Godzinki zbiory Zamku Królewskiego w Warszawie, gdzie znajduje się do dziś.