Piotr Nikołajewicz Durnowo (, ur. 5 grudnia 1842, zm. w Piotrogrodzie) – rosyjski polityk konserwatywny, członek Rady Państwa, minister spraw wewnętrznych Imperium Rosyjskiego.
Życiorys Młodość, kariera wojskowa i urzędnicza Pochodził z wielodzietnej rodziny szlacheckiej. Był synem wicegubernatora ołonieckiego Nikołaja Siergiejewicza Durnowo i jego żony Wiery Pietrowny Lwowej. Ukończył Morski Korpus Kadecki i od 1862 służył we flocie rosyjskiej. Brał udział w wyprawach na Morze Śródziemne oraz po Oceanie Spokojnym i Atlantyckim. w 1870 ukończył Aleksandrowską Akademię Wojskowo-Prawniczą. W stopniu porucznika został zastępcą prokuratora sądu wojskowego marynarki wojennej Imperium Rosyjskiego w Kronsztadzie. W 1872 odszedł z wojska i został zastępcą prokuratora w sądzie okręgowym we Włodzimierzu. Następnie był zastępcą prokuratora w sądzie okręgowym w Moskwie (1873–1875), prokuratorem w Rybińsku (sierpień-listopad 1875), we Włodzimierzy (1875–1880), zastępcą prokuratora kijowskiej izby sądowej (1880–1881), kierownikiem wydziału sądowego Oddziału Policji Państwowej (1881–1883), wicedyrektorem Departamentu Policji (1883–1884). Zaliczał się do grona najbliższych współpracowników Wiaczesława Plehwego.