Czesław Leon Kunert (ur. 28 marca 1883 w Łodzi, zm. po 1939) – podpułkownik dyplomowany uzbrojenia inżynier Wojska Polskiego.
Życiorys Syn Ferdynanda i Franciszki z Dębskich urodzony 28 marca 1883 w Łodzi, ówczesnym mieście powiatowym guberni piotrkowskiej.
14 października 1920 został przyjęty do Wojska Polskiego z Armii Belgijskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika artylerii, z zaliczeniem do Rezerwy armii i jednoczesnym powołaniem do służby czynnej na czas wojny aż do demobilizacji oraz przydzielony do 17 pułku artylerii polowej. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Głównym Centrum Wyszkolenia w Poznaniu, a jego oddziałem macierzystym pozostawał 17 pułk artylerii polowej. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 134. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W 1923 pełnił służbę w Szkole Strzeleckiej Artylerii w Toruniu. Z dniem 1 listopada 1924 został przydzielony do macierzystego 17 pap z równoczesnym odkomenderowaniem do Wyższej Szkoły Wojennej (franc. École Supérieure de Guerre) w Paryżu na okres dwóch lat. Z dniem 1 stycznia 1927 został przeniesiony do dyspozycji szefa Sztabu Generalnego „z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Oddziału III Sztabu Generalnego na przeciąg 3 miesięcy”.