Budowa rozpoczęła się w 1949 roku. Początkowo osiedle budowane było według założeń modernizmu. Po 1949 roku − wedle ówczesnej praktyki − budowane bloki mieszkalne dopasowywano do wymogów architektury socrealizmu. W bloku pod obecnym adresem ul. Andersa 3/5, wzniesionego na wysokim tarasie ponad ulicą, pośrodku frontonu powstała trzypiętrowa brama zwieńczona łukiem. Miała ona stanowić wizualne zamknięcie niezrealizowanej osi widokowej stworzonej poprzez symetryczną zabudowę u wylotu ulicy Długiej.
Jako pierwsze wzniesiono budynki przy trasie W–Z (poszerzonej ul. Leszno). Budowę osiedla zakończono w 1956 roku. Zbudowano różne typy bloków mieszkalnych (galeriowce, klatkowce, wieżowce) oraz budynki użyteczności publicznej (żłobki, przedszkola, szkoły, a także kino „Muranów”. Ze względu na negatywne opinie pierwszych mieszkańców i mało reprezentacyjne elewacje z bordowoszarego gruzobetonu Bohdan Lachert otrzymał polecenie otynkowania bloków.
Zasięg osiedla wyznaczają współczesne ulice: Andersa, al. „Solidarności”, Dzielna, Bellottiego, Wolność, Żytnia i Żelazna.