Prezes Towarzystwa „Białoruś-Polska”, Leanid Łojka wyrażał chęć pomocy polskiej uczelni i proponował utworzenie Rady Narodowej, której zadaniem byłaby organizacja pomocy materialnej dla placówki oraz pozyskiwanie białoruskich i polskich sponsorów.
Uniwersytet działał najbardziej dynamicznie w pierwszych dwóch latach swojego istnienia. Ostatnie informacje na jego temat dotyczą planów działalności na 1995 rok. Ze względu na brak materiału źródłowego nie wiadomo, czy zostały one zrealizowane, i jak długo potem placówka kontynuowała działalność.
Wykładowcy i współpracownicy mały|Roman Bäcker – jeden z wykładowców uniwersytetu mały|182px|Cezary Chlebowski – jeden z uczestników sesji plenarnych uniwersytetu Na stanowisko rektora uczelni został wybrany jednogłośnie Zygmunt Boradyn – historyk z Nowogródka, wykładowca Instytutu Języków Obcych. Razem z prezesem PTNnB doc. dr. Czesławem Bieńkowskim z Wydziału Historii BUP mieli oni największy udział w realizacji projektu powołania do życia Polskiego Uniwersytetu Ludowego w Mińsku. Prof. dr hab. Sławomir Kalembka, prezes Toruńskiego Oddziału Stowarzyszenia „Wspólnota Polska” opracowywał programy wykładów, dobierał prelegentów i finansował ich przyjazd do Mińska. Wykłady prowadzili pracownicy Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu: prof. dr hab.