Powstałe w starożytności i średniowieczu hymny metryczne, jak i te o niekonsekwentnej metryce, nawiązujące jednak w formie do pieśni przypisywanych św. Ambrożemu, uznawane były powszechnie za jego autorstwa, aż do momentu, w którym przeprowadzono właściwe badania naukowe nad ich pochodzeniem i historią użycia. Hymny te zwykło się nazywać amborozjańskimi. Obecnie termin ten nie jest odniesieniem do autorstwa jako takiego, lecz oznacza zbieżność formy lub przeznaczenie do użytku podczas liturgii kościelnej. Muzykolodzy uznają czternaście hymnów za rzeczywiste dzieło Ambrożego, trzy jako bardzo możliwe i jeden jako możliwie należący do spuścizny doktora miodopłynnego.
Geneza hymnów Jako pierwszy stworzył hymny kościelne w języku łaciński Św. Hilary z Poitiers, który jakiś czas przebywał na wygnaniu w Azji Mniejszej, gdzie zetknął się z pieśniami syryjskimi i greckimi Kościoła wschodniego. Ułożony przez niego Liber Hymnorum nie zachował się do naszych czasów. Hermann Adalbert Daniel w swym Thesaurus Hymnologicus sive Hymnorum z 1855 mylnie przypisał autorstwo siedmiu hymnów św. Hilaremu.