Początkowo Szpital posiadał dwie sale chorych oraz 4 separatki i liczył w sumie 30 łóżek. W miarę upływu czasu Szpital rozbudowywano, przybywało łóżek. W 1854 było ich 160, w 1918 – 200. Jednym z ordynatorów szpitala był w tym okresie Teodor Teofil Matecki znany społecznik kładący nacisk na modernizację szpitala. Zasadnicza rozbudowa Szpitala nastąpiła jednak dopiero w okresie międzywojennym, kiedy utworzono tu Klinikę Chirurgii Wydziału Chirurgicznego Uniwersytetu Poznańskiego. Zadania zorganizowania i poprowadzenia kliniki podjął się profesor Antoni Jurasz. W 1939 Szpital dysponował 300 – 350 łóżkami. W okresie działań wojennych w 1945 ośrodek doznał poważnych zniszczeń. Zostały one jednak szybko usunięte i już w 1946 Szpital jako jeden z pierwszych podjął działalność. W 1950, roku utworzenia Akademii Medycznej, placówka została włączona do Uczelni jako baza łóżkowa z trzema klinikami: I Kliniką Chirurgii Ogólnej, I Kliniką Chorób Wewnętrznych i Kliniką Okulistyczną. W 2010 dokonano tu pierwszego w Poznaniu przeszczepu serca (zespół kardiochirurgów pod kierunkiem prof. Marka Jemielitego)Kalendarium. Spotkania, wydarzenia, rozmowy, w: Biuletyn Miejski, nr 6(385)/2010, s. 12, ISSN 1425-2546. W 2021 otwarto nowy oddział okulistyczny w czteropiętrowym budynku przy ul.