Końcowy syfon był eksplorowany przez nurków jaskiniowych, a do jego końca dotarła w 2000 polska wyprawa pod kierownictwem Wiktora Bolka.
Sucha Dziura została po raz pierwszy opisana w spisku (przewodniku) Michała Hrościńskiego z połowy XVII wieku. W 1873 był w niej Karl Kolbenheyer, a w 1879 Samuel Roth. W latach 90. XX wieku eksplorowali ją intensywnie speleolodzy słowaccy. W roku 2000 udało im się znaleźć połączenie Suchej i Mokrej Dziury.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Jaskinie słowackich Tatr Kategoria:Jaskinie Tatr Wysokich