Zakonnicy wyruszyli statkiem z Belvedere do Livorno. Z Livorno udali się do Florencji, gdzie w grudniu 1226 spotkali się z generałem zakonu br. Eliaszem Bonbarone. Na wiosnę 1227 przez Barcelonę i Tarragonę dostali się do Ceuty. Daniel, Anioł i Leon na ląd zeszli 26 września 1227. Pozostałych czterech misjonarzy dołączyło do nich 4 października. W mieście obowiązywał zakaz wstępu chrześcijanom, dlatego zakonnicy weszli do niego, ukrywając swoją tożsamość, w niedzielę 5 października. Otwarcie zaczęli głosić wiarę chrześcijańską. Zostali najpierw wzięci za osoby chore psychicznie. Następnie uwięziono ich i zmuszono przed trybunałem muzułmańskim do wyrzeczenia się wiary w Chrystusa. Gdy odmówili, rozebrano ich, związano i ścięto 13 października 1227. Ciała męczenników pocięto na części i wleczono ulicami miasta. Po opadnięciu wrzawy ciała pochowali na przedmieściach Ceuty kupcy chrześcijańscy z Genui, Pizy i Marsylii. Różne miasta Hiszpanii, Portugalii i Włoch przyznają się do posiadania relikwii męczenników z Ceuty.
Kanonizacji Daniela Fasanellego i towarzyszy dokonał 22 lutego 1516 papież Leon X.
Św. Daniel Fasanella jest patronem rodzinnego miasta Belvedere Marittimo oraz Ceuty, gdzie lokalni katolicy uroczyście celebrują wspomnienie męczennika.