Od interwencji brytyjskiej w 1882 roku Egipt był pod faktycznym wpływem brytyjskim i w tym czasie jego marynarka oraz straż wybrzeża wzbogaciły się jedynie o kilka niewielkich jednostek patrolowych i jachtów, z których jedynym dużym był jacht królewski „Mahroussa”. Zbudowano ponadto 10 kanonierek rzecznych do służby na Nilu, które, dowodzone przez oficerów brytyjskich, brały udział w latach 1896-1898 w zwalczaniu powstania Mahdiego w Sudanie oraz incydencie w Faszodzie. Taki stan marynarki utrzymał się do I wojny światowej, w której Egipt formalnie nie uczestniczył. Jednostkami o największej wartości były wówczas trzy stare kanonierki morskie z lat 60. XX wieku. Podczas tej wojny utracono m.in. patrolowiec straży wybrzeża „Abbas”, zatopiony w 1915 roku przez okręt podwodny U-35.
W okresie międzywojennym marynarka Egiptu pozostawała w wielkości szczątkowej. Obok nielicznych patrolowców, jednostek pomocniczych i transportowych, jedynymi większymi okrętami były dwa brytyjskie małe slupy, w tym jeden „Sollum” z I wojny światowej, a drugi „El Amir Farouq” nowo zbudowany. Egipt nie brał formalnie udziału w II wojnie światowej, mimo że Aleksandria była główną bazą brytyjskiej Floty Śródziemnomorskiej i okręty patrolowe służyły na rzecz aliantów do ochrony portów.