Wojny z Araukanami 1546–1641 (hisz: Guerra de Arauco) to wieloletni konflikt pomiędzy Indianami z plemienia Mapuche (nazywanymi przez Hiszpanów Araukanami) a hiszpańskimi kolonizatorami w rejonie południowego Chile.
Do pierwszego zbrojnego spotkania hiszpańskich konkwistadodorów doszło pod Reynogüelén w roku 1536. Niewielka potyczka zakończyła się zwycięstwem Hiszpanów. 10 lat później Indianie chwycili za broń atakując kolonizatorów. Do poważnego starcia z Hiszpanami pod wodzą Pedro de Valdivii doszło w roku 1546 nad rzeką Biobío, gdzie Mapuche uniemożliwili Hiszpanom budowę osady Concepción (miasto powstało dopiero 4 lata później w roku 1550).
W roku 1553 Mapuche ponownie powstali zbrojnie przeciwko Hiszpanom. Po bitwie pod Tucapel Indianie dowodzeni przez wodza Lautaro zabili Pedra de Valdivię i zmusili do ucieczki Hiszpanów stacjonujących w forcie Arauco. Złapanych uciekinierów czekał straszny los, po tym gdy zmuszono ich do wypicia płynnego złota.
W kolejnych latach Indianie kilkakrotnie atakowali Hiszpanów, niszcząc m.in. Fort Arauco oraz miasto Concepción. Po tych sukcesach Araukanie skierowali się na Santiago, zostali jednak po drodze pobici przez Hiszpanów pod wodzą Francisco de Villagry a Lautaro poniósł śmierć w bitwie.