Leonardo "Leo" Álvarez Piñones (ur. 25 września 1955 w Zamorze) – meksykański piłkarz występujący na pozycji obrońcy, w późniejszym czasie trener. Jest szwagrem Rafaela Márqueza Esquedy i wujem Rafaela Márqueza Álvareza, również piłkarzy.
Kariera klubowa Álvarez jest wychowankiem zespołu CF Monterrey, do którego seniorskiej drużyny został włączony jako dwudziestolatek przez chilijskiego szkoleniowca Fernando Rierę. W meksykańskiej Primera División zadebiutował 9 listopada 1975 w wygranym 2:1 meczu z Atlético Español i od razu wywalczył sobie miejsce w wyjściowej jedenastce. Premierowego gola w najwyższej klasie rozgrywkowej strzelił za to 13 marca 1977 w zremisowanej 2:2 konfrontacji z San Luis. Po upływie trzech lat, podczas których nie odniósł jednak w barwach Monterrey żadnego sukcesu, przeszedł do lokalnego rywala klubu, wyżej notowanego Tigres UANL. Tam nie miał już zagwarantowanej silnej pozycji w pierwszym składzie i często musiał godzić się z rolą rezerwowego, między innymi podczas rozgrywek 1979/1980, kiedy to zdobył z Tigres tytuł wicemistrza Meksyku.