Ogólna charakterystyka schronu nie zmieniła się – jest to prosta drewniana budowla na murowanym fundamencie. Powstał nowy przedsionek, pod którym jest drewutnia. Całkowicie nowy jest gontowy dach, wzmocniona jest jego konstrukcja. Schron ma nowe okna, drzwi i inne drobne elementy. Do głównego, jedynego pomieszczenia, przybyły dwa nowe, więc schron ma całkowicie trzy przestrzenie mieszkalne: główna izba, w której są łóżka piętrowe dla około 12-16 osób, na ziemi jest miejsce dla dalszych 8 nocujących. W izbie jest jeszcze stół z ławą na poddaszu powstała nowa izba, do której prowadzą schody z przedsionka. Wygodnie wyśpi się tu 8 osób wzdłuż głównej izby przybyła nowa, wąska izdebka, w której jest piec (tym razem już działający i niedymiący) i stół z ławami. Nie jest bardzo wygodna do przespania się, ale może się tu zmieścić do 3 osób.
Całkowita pojemność schronu wynosi teraz (2012 r.) około 30 osób, przy większym tłoku oczywiście więcej. Remont przyniósł istotną zmianę – sławojkę. Rozwiązał się tym samym znany problem w postaci zanieczyszczonych okolic schronu. Sławojka jest przenośna, więc po jej wypełnieniu można ją przenieść kawałek dalej. Troszczy się o schron zarząd NAPANT-u.