W lutym 1946 został przeniesiony z powrotem do Armii Radzieckiej i został dowódcą artylerii 2 Armii Uderzeniowej Grupy Wojsk Okupacyjnych w Niemczech, a w maju 1946 p.o. dowódcą artylerii Archangielskiego Okręgu Wojskowego. Od 1948 do 1952 studiował w Wyższej Akademii Wojskowej im. K. Woroszyłowa w Moskwie, po jej ukończeniu do 1953 dowodził brzegową artylerią przeciwlotniczą, następnie do 1955 był dowódcą artylerii Północnokaukaskiego Okręgu Wojskowego. Od stycznia 1955 do 1959 kierował wydziałem radiotechnicznym i techniki specjalnej w Akademii im. Goworowa w Charkowie, w 1958 był zaproszony na Kreml w gronie najlepszych absolwentów wydziału. Od 1959 do 1961 był szefem wydziału naziemnego i pokładowego oprzyrządowania elektrycznego rakiet kierowanych w Akademii Goworowa, po czym został przeniesiony do rezerwy.
W latach 1961–1964 był dyrektorem sowchozu w obwodzie charkowskim.
Zmarł 5 marca 1990 i został pochowany na cmentarzu wojskowym w Charkowie.
Awanse podpułkownik – sierpień 1942; pułkownik – grudzień 1942; generał major artylerii – 11 lipca 1946; generał brygady Wojska Polskiego – 3 maja 1945.