Kierowca dla Wiery (ros. Водитель для Веры, Woditiel dla Wiery) – rosyjsko-ukraiński dramat obyczajowy z 2004 roku w reżyserii Pawła Czuchraja.
Fabuła ZSRR l. 60. Młody, wojskowy szofer imieniem Wiktor zostaje osobistym kierowcą gen. Sierowa na Krymie. Najczęściej jednak przychodzi mu wozić córkę generała – Wierę. Jest to pełna temperamentu i niepokorna dziewczyna, która będąc w ciąży z bliżej nieznanym mężczyzną, początkowo chce dokonać aborcji. Przeciwny temu ojciec-generał robi wszystko, aby Wiera urodziła dziecko. Pomaga mu w tym Wiktor. Początkowo stosunki Wiery i Wiktora cechuje skrajny antagonizm, jednak stopniowo, pomiędzy młodymi ludźmi szybko rodzi się poważne uczucie, które jest akceptowane przez ojca. Wierze podoba się przystojny i opiekuńczy szofer, a Wiktor dostrzega w małżeństwie z córką generała szansę na karierę. Wkrótce Wiera rodzi dziewczynkę i obydwoje młodzi zaczynają tworzyć szczęśliwy związek pod kuratelą wszechwładnego ojca.