Poza kontynentem europejskim miał w dorobku m.in. wejścia na 23 dziewicze szczyty, w tym 17 pierwszych wejść na szczyty Spitsbergenu. Wśród pozostałych były pierwsze wejścia tak wysokiej rangi, jak: Kohe Nadir Shah (6815 m n.p.m., 29 sierpnia 1962, w drugim zespole) i Kohe Mandaras (6631 m n.p.m., 4 września 1962) w Hindukuszu, Kunyang Chhish (7852 m n.p.m., 26 sierpnia 1971) w Karakorum, południowy szczyt Pika Skalistego (5610 m n.p.m., 1 sierpnia 1972) oraz Pik Drużby (ok. 5200 m, 14 VIII 1972) w Hisaro-Ałaju.
Był czynnym działaczem w środowisku poznańskich alpinistów. W kadencji 1967–71 był prezesem Koła Poznańskiego Klubu Wysokogórskiego, a w latach 1973–75 i 1979–81 wiceprezesem Klubu Wysokogórskiego w Poznaniu. Przez dwie kadencje (1967–69 i 1973–75) należał do zespołu Sądu Koleżeńskiego KW i Polskiego Związku Alpinizmu. Za swe zasługi został obdarzony członkostwem honorowym Klubu Wysokogórskiego Poznań (1987) i PZA (2003). Był odznaczony Złotym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe i Medalem 100-lecia Alpinizmu Polskiego.