Przez pierwszych kilka lat młodociane osobniki pozostają w płytkich przybrzeżnych wodach, dużo bezpieczniejszych od otwartej toni głębszych wód. Do osiągnięcia dojrzałości przebywają w większych grupach. Dzięki temu chronione są lepiej przed atakami drapieżników. Nowo narodzone młode przypominają z wyglądu dorosłe osobniki, choć posiadają bardziej wydłużony korpus i proporcjonalnie mniejsze płetwy. Brak informacji na temat długości życia N. velox.
Relacje z ludźmi Rekin ten poławiany jest w większości obszarów występowania za pomocą sieci skrzelowych, sieci powierzchniowych, włoków dennych i lin z haczykami (takli). Do końca XX wieku gatunek ten uważany był za dość rzadki. Sytuację tę zmieniły dane dotyczące połowów u wybrzeży Meksyku z lat 1996-2001, podczas których wyłowiono aż 1149 sztuk N. velox (529 samic i 620 samców). Według danych z 2004 roku gatunek ten jest ważnym elementem przemysłu rybołówstwa morskiego u wybrzeży Puerto Madero w Meksyku oraz Kostaryki, gdzie stanowi 13-21% połowów wśród małych gatunków spodoustych. U wybrzeży Ekwadoru, Kolumbii i Nikaragui N. velox poławiany jest sporadycznie, głównie w formie przyłowu. W okolicach Salwadoru i Panamy nie poławia się tego gatunku. Jego mięso, uznawane jest za przysmak, wykorzystywane jest lokalnie.