Wszyscy otrzymali taką samą zapłatę w wysokości 4000 reali.
Malowidła powstały w latach 1781–1783. Goya wykonał dla kościoła Św. Bernardyna ze Sieny wygłaszającego kazanie przed Alfonsem V Aragońskim, dzieło o pokaźnych rozmiarach (4,8 × 3 m), największe z całej siódemki. Obraz został wystawiony na widok publiczny w 1784 roku. Rywalizacja z Franciskiem Bayeu była okazją do rewanżu za doznane z jego strony upokorzenie podczas wspólnej pracy nad freskami w bazylice del Pilar w Saragossie. W opinii hrabiego Floridablanki żaden z powstałych siedmiu obrazów nie był arcydziełem. Ku satysfakcji Goi najwięcej krytycznych uwag zebrał jego szwagier Bayeu za Wizję św. Franciszka z Asyżu. Jego dzieło zostało usunięte z ołtarza i obecnie ozdabia jedne ze schodów świątyni. W swojej korespondencji z przyjacielem Martínem Zapaterem Goya chwalił się pochlebnymi opiniami (nie precyzując, od kogo pochodziły) oraz cieszył się zwycięstwem nad Bayeu.