Złamanie to jest spowodowane anomalią chiralną.
Podsumowując, lagranżjan chromodynamiczny posiada następujące symetrie: symetrię Poincarégo i niezmienniczość CPT, lokalną symetrię cechowania SU(3), przybliżoną globalną symetrię chiralną zapachu SU(Nf)XSU(Nf) oraz symetrię liczby barionowej U(1).
Następujące klasyczne symetrie są złamane: skali, np. symetria konformalna (anomalia skali), co prowadzi do swobody asymptotycznej, osiowa część symetrii chiralnej U(1) zapachu (anomalia chiralna), co prowadzi do silnego problemu CP.
Spontaniczne łamanie symetrii
Kiedy hamiltonian układu (lub lagranżjan) posiada określoną symetrię, ale brak jej dla stanu podstawowego (np. próżni), mówi się, że zachodzi spontaniczne łamanie symetrii (SSB).
Znany przykład tego zjawiska występuje w ferromagnetykach. Mikroskopowo, materiał złożony z atomów o niezerowym spinie, z których każdy zachowuje się jak miniaturowy magnes sztabkowy (jest dipolem magnetycznym). Hamiltonian dla materiału, opisujący oddziaływania pomiędzy sąsiednimi dipolami, jest niezmienniczy względem obrotów. W wysokiej temperaturze, magnetyzm nie występuje w dużej próbce materiału. Mówi się, że symetria hamiltonianu jest spełniana przez system. Niemniej jednak w niższej temperaturze cały materiał się magnetyzuje. Magnetyzacja ta posiada preferowany kierunek.