Z uwagi na to para LL/SC jest silniejsza niż odczyt z następującą po nim instrukcją compare-and-swap (CAS), która nie jest w stanie wykryć zmian, jeśli w międzyczasie stara wartość zostanie odtworzona (problem ABA).
Rzeczywiste realizacje LL/SC nie zawsze kończą się sukcesem, jeśli nie ma współbieżnych zmian do obserwowanej lokacji. Dowolne wyjątkowe zdarzenie pomiędzy tymi dwiema operacjami, np. przełączanie kontekstu, inna instrukcja load-link, czy nawet (na wielu platformach) inna operacja czytania lub zapisu powoduje, że instrukcja store-conditional fałszywie zwraca niepowodzenie. W starszych implementacjach instrukcja zawodziła nawet w przypadku dowolnego sygnału z magistrali pamięci o aktualizacji wartości. Jest to często nazywane przez badaczy słabym LL/SC, ponieważ łamie to wiele teoretycznych algorytmów LL/SC. Słabość jest względna, więc niektóre algorytmy, mimo to, mogą z nich korzystać.
LL/SC jest trudniejsze w emulacji niż CAS. Dodatkowo zatrzymywanie uruchomionego programu między instrukcjami LL/SC, np.