Wiktor Sienicki (, ur. w Aszchabadzie, zm. 25 września 1977 w Moskwie) – generał major Armii Radzieckiej, generał brygady ludowego Wojska Polskiego.
Życiorys W latach 1917–1923 uczył się w szkole w Aszchabadzie, a następnie do 1927 roku w Kisłowodzku. Od listopada 1931 w Armii Czerwonej. Dowódca plutonu w Noworosyjsku, od 1932 członek WKP(b), od czerwca 1934 szef saperów w 65 pułku artylerii w Noworosyjsku. Od lipca 1937 dowódca kompanii. Uczestnik wojny radziecko-fińskiej 1939–1940. W latach 1940–1941 studiował zaocznie w Akademii Wojskowej im. Frunzego w Moskwie. Od listopada 1940 dowódca batalionu saperów w Titowce k. Murmańska, 1941–1942 walczył z Niemcami na Froncie Karelskim. Od lutego 1942 szef służby inżynieryjno-saperskiej 27 Dywizji Strzeleckiej 26 Armii Frontu Karelskiego. Od września 1943 roku do marca 1944 roku był słuchaczem kursu doskonalącego w Akademii im. Frunzego.