Kazimierz Ilnicki (ur. w Popiełuchach w rejonie winnickim, zm. 23 września 1970 w Dniepropietrowsku) – generał major Armii Czerwonej. Oddelegowany do ludowego Wojska Polskiego w latach 1945–1958.
Życiorys W 1920 ukończył męskie gimnazjum w Żmerynce, następnie od stycznia 1921 do lutego 1923 na Podolu był kancelistą w cukrowni i dziesiętnikiem leśnym w zakładzie przemysłu drzewnego. Sekretarz gminy w Popiełuchach do 24 września 1925 roku, a następnie powołany do Armii Czerwonej. W 1928 skończył Zakaukaską Szkołę Piechoty w Tbilisi, 1930–1931 odbył kurs w Sołniecznogorsku pod Moskwą, potem został dowódcą plutonu, a w grudniu 1931 dowódcą szwadronuObowiązki te wykonywał do 6 lutego 1932 roku 64 Kaukaskiego Pułku Kawalerii. Przeniesiony do 66 Kaukaskiego Pułku Kawalerii w którym do 25 lipca 1937 roku pełnił obowiązki dowódcy szwadronu, instruktora jazdy konnej, komendanta szkoły podoficerskiej i pomocnika szefa sztabu pułku. W ramach czystek stalinowskich w lipcu 1937 zwolniony do rezerwy, pracował w Dniepropietrowsku w cegielni jako pomocnik dyrektora zaopatrzenia technicznego, a następnie kierownik zarządu mieszkań.