Przez pewien czas pracował jako redaktor pisma „Morskoj sbornik”, a po wybuchu wojny krymskiej został mianowany oficerem flagowym szefa sztabu Floty Czarnomorskiej, admirała Władymira Korniłowa. Na pokładzie fregaty parowej „Biessarabija” uczestniczył w starciu morskim roku z okrętami angielskimi i francuskimi, następnie w lądowych działaniach w obronie Sewastopola. W sierpniu 1855 roku odniósł poważną ranę głowy. Po zakończeniu wojny został oddelegowany do Petersburga, gdzie powierzono mu zadanie zorganizowania jak najszybszego rejsu trzech korwet śrubowych z Bałtyku na Morze Czarne. Po jego pomyślnym zakończeniu powrócił do Petersburga, gdzie roku został adiutantem wielkiego księcia Konstantego Mikołajewicza i wziął aktywny udział w pracach nad reformą i reorganizacją rosyjskiej floty. Wskazywał między innymi konieczność stałej obecności zespołu okrętów na Dalekim Wschodzie.