Viktors Arājs (ur. 13 stycznia 1910 w Baldone koło Rygi, zm. 13 stycznia 1988 w Kassel) – łotewski kolaborant i zbrodniarz wojenny, oficer SS, dowódca Arājs Kommando, winien wymordowania wielu żydowskich mieszkańców Łotwy i wielu żydowskich mieszkańców Białorusi.
Życiorys Urodził się w rodzinie łotewskiego kowala. Jego matka pochodziła z rodziny Niemców nadbałtyckich.
Arājs uczęszczał do gimnazjum w Jełgawie, które ukończył w roku 1930. Odbył służbę wojskową w armii łotewskiej. Rozpoczął studia prawnicze na uniwersytecie w Rydze, ale ich nie ukończył. Został zatrudniony w policji i dosłużył się stopnia podporucznika.
Po wybuchu wojny III Rzeszy ze Związkiem Radzieckim i wycofaniu się jednostek radzieckich z Rygi objął 1 lipca 1941 opuszczoną prefekturę policji przy ul. Valdemāra 19.
Po wkroczeniu do Rygi wojsk niemieckich pod dowództwem Franza Stahleckera i Roberta Stieglitza, Viktors Arājs dzięki poparciu tłumacza Hansa Dresslera zdobył zaufanie okupantów. Stworzył jednostkę zmilitaryzowaną, do której przyjmował członków Pērkonkrusts (skrajnie prawicowej organizacji politycznej).
Od 4 lipca 1941 Arājs Kommando rozpoczęło działalność. Pięciuset Żydów zamknięto w synagodze, którą podpalono. Przez okna wrzucano granaty ręczne.