Długosza)Plan budowy osiedla w rejonie ulic: Korytowskiej, Długosza, Słonecznej, Kromera i Wojciecha z dnia 4 grudnia 1935 roku; Archiwum Państwowe we Wrocławiu: Akta Miasta Kłodzka, Zarząd Policji Budowlanej, Glatz. Stadplan, 1:1000; sygn. 82/172..
Po przejęciu Kłodzka przez władze polskie w 1945 roku oraz wzrostowi liczby ludności miasta podjęto decyzję o budowie w tym rejonie nowych budynków, którymi miały być domy jednorodzinne, powstające z prefabrykatów. Ich budowa miała koncentrować się wokół ul. Dusznickiej oraz za Cmentarzem Komunalnym. Budowę rozpoczęto na przełomie lat 1961/1965Kłodzko. Dzieje miasta, pod red. R. Gładkiewicza, Kłodzko 1998, s. 164.. Stałe zapotrzebowanie na nowe mieszkania, a także dekapitalizacja istniejących już budynków w centrum miasta wymusiła na władzach budowę nowego osiedla mieszkaniowego złożonego z sześciu klatkowców wraz z pawilonem handlowym i własną kotłowniąSłownik geografii turystycznej Sudetów, pod red. M. Staffy, t. 15, Wrocław 1994, s. 206.. Realizacją tej inwestycji zajmowało się Kłodzkie Przedsiębiorstwo Budowlane, które wykonało ją w latach 1971-1975Kłodzko. Dzieje miasta, pod red. M. Staffa, Kłodzko 1998, s. 170-171.. W późniejszych latach wobec załamania się gospodarki Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w 2 połowie lat 70. oraz kryzysem lat 80.