Przed frontem Grupy znajdowały się Grupa Mozyrska i 16 Armia sowiecka. Piłsudski przejął dowodzenie Grupą Uderzeniową na czas operacji.
W dniu 16 sierpnia Piłsudski dyslokował swoje stanowisko dowodzenia przy sztabie 14 DP (dowódca gen. Daniel Konarzewski) która nacierała na Mińsk Mazowiecki od południa. Piłsudski jako miejsce stanowiska dowodzenia wskazał w rozkazie skrzyżowanie szos: Dęblin – Kock i Warszawa – Lublin. Obok przy 16 DP gen. Kazimierza Ładosia, która nacierała od południa na Kałuszyn, był gen. Władysław Sikorski. Gen. E. Rydz-Śmigły miał swoje stanowisko przy 1 DP Leg. gen. Stefana Dąba-Biernackiego. W dniu 16 sierpnia o godz. 4.00 Piłsudski dał sygnał do rozpoczęcia natarcia. Natarcie polskie ruszyło z zamiarem osiągnięcia w drugim dniu operacji szosy Warszawa – Brześć, odcięcia dróg zaopatrzenia i ewakuacji oraz wyjścia na tyły Frontu Zachodniego M. Tuchaczewskiego. Prawe skrzydło frontu polskiego ubezpieczała 3 DP Leg. nacierająca na Włodawę i Brześć Litewski. Uderzenie Grupy Uderzeniowej rozbiło Grupę Mozyrską, zgniotło południowe skrzydło 16 Armii N. Sołłohuba i prowadziło swoimi dywizjami natarcie w kierunku na Mińsk Mazowiecki, Kałuszyn, Siedlce, Białą Podlaską, Brześć.