Bitwa pod Ostrołęką – bitwa stoczona przez I batalion Pułku Morskiego i pododdziały 108 pułku ułanów Wojska Polskiego z 18 Dywizją Strzelców Armii Czerwonej w dniach 2–6 sierpnia 1920 roku, podczas wojny polsko-bolszewickiej.
Walki 4 lipca 1920 ruszyła ofensywa Frontu Zachodniego Michaiła Tuchaczewskiego. Ofensywę tę wojska polskie próbowały zatrzymać na linii Niemna, a gdy się to nie udało – na linii Bugu i Narwi. 29 lipca rozpoczęła się bitwa o utrzymanie tych rzek.
Sowiecka 4 Armia nacierała razem z 3 Korpusem Kawaleryjskim (KK) Gaja z Grodna wzdłuż granicy z Prusami w kierunku na Osowiec, Łomżę, Ostrołękę. Naprzeciw wojskom sowieckim stanęła Grupa Nadnarwiańska w sile ok. 4 tys. żołnierzy pod dowództwem gen. Jana Wroczyńskiego (następnie gen. Bolesława Roji), której zadaniem było niedopuszczenie do oskrzydlenia frontu od północy, a w szczególności obrona Łomży i Ostrołęki.