Seneka jest postacią centralną, pozbawioną odzienia i stojącą w balii wypełnionej ciepłą wodą. Całe jego ciało jest skąpane w jasnym świetle. Malarz wykazał się głęboką znajomością anatomii, zwłaszcza umięśnienia starego człowieka. Po prawej stronie stoi balwierz, otwierający żyły Senece. Według relacji Tacyta balwierz, a jednocześnie jego przyjaciel Stacjusz Anneusz, sporządził dla niego truciznę. Samobójstwo według doktryny katolickiej jest uznawane za grzech śmiertelny i z tego powodu Rubens ukazał filozofa jako tego, na którym wykonano wyrok cesarza. Takie przedstawienie filozofa wynikało z podzielanych przez Rubensa poglądów neostoickiej filozofii. Z lewej strony widać żołnierzy cesarskich oraz młodego mężczyznę, skrybę. Ten ostatni w otoczeniu manuskryptów zapisuje ostatnie słowa Seneki, który do końca zachował trzeźwość umysłu i spokój ducha.
Druga wersja z 1620 W latach 1618–1620 Rubens namalował podobną wersję Śmierci Seneki, obecnie znajdującej się w madryckiej kolekcji muzeum Prado. Jego kompozycja jest podobna do wersji z Monachium. Nie ma pewności czy Rubens jest w całości autorem płótna, a co wykonali jego uczniowie w warsztacie malarskim.
Przypisy
Bibliografia Patrick de Rynck: Jak czytać opowieści biblijne i mitologiczne w sztuce. Wyd. Universitas, Kraków 2008, .
Kategoria:Obrazy Petera Paula Rubensa Kategoria:Obrazy w Starej Pinakotece w Monachium