Jego oddział przeprowadził 184 wypady zbrojne, przeprowadzając likwidacje konfidentów i gestapowców.
Po wojnie działał w konspiracyjnej organizacji „NIE”, Delegaturze Sił Zbrojnych na Kraj i Zrzeszeniu „Wolność i Niezawisłość”.
Po ujawnieniu się w październiku 1945 mieszkał kolejno w Gdyni, Gdańsku i Wrocławiu. W grudniu 1948 został aresztowany przez tamtejszą bezpiekę i wywieziony do Krakowa. Wyrokiem Sądu Wojewódzkiego z 1953 został skazany na 8 lat więzienia. Na wolność wyszedł w 1956 na mocy amnestii.
Aktywnie udzielał się w środowisku Spadochroniarzy Cichociemnych. Napisał biografię pt. PONAR – Wspomnienia z lat 1939-1945, wydaną w 2012 r. i kilka artykułów do „Wojskowego Przeglądu Historycznego”. Był żonaty z Marią z Ulatowskich (1901–1975), urzędniczką. Dzieci nie miał.
Pochowany na Cmentarzu Parafialnym w Radziejowie.
Odznaczenia i ordery Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 12443 Krzyż Niepodległości z Mieczami Krzyż Walecznych czterokrotnie Srebrny Krzyż Zasługi Wielkopolski Krzyż Powstańczy Krzyż Armii Krajowej Krzyż Partyzancki i innymi
Uwagi
Galeria
Przypisy
Bibliografia