Relikwiarz Świętej Barbary – gotycki relikwiarz w kształcie pełnoplastycznej figury przedstawiającej Świętą Barbarę wykonany w roku 1514, najprawdopodobniej w Gdańsku, przez miejscowy warsztat złotników. Pierwotnym miejscem, gdzie wystawiano relikwiarz, była najprawdopodobniej Kaplica Świętego Rajnolda w gdańskim Kościele Mariackim. Obecnie prezentowany jest w galerii złotnictwa Muzeum Diecezjalnego w Pelplinie. Relikwiarz jest cennym przykładem złotnictwa pomorskiego doby Jagiellonów; charakteryzuje się syntezą późnogotyckiej mikroarchitektury (zastosowaniem motywów architektonicznych w mniejszej skali), rzeźby i złotnictwa.
Dzieje Relikwiarz Świętej Barbary został wykonany w roku 1514, o czym poświadcza data umieszczona na cokole. Zleceniodawcą relikwiarza było prawdopodobnie Bractwo Cechu Kupców, do którego należała Kaplica Świętego Rajnolda w Kościele Mariackim, który był farą Głównego Miasta. Po przejęciu kościoła przez protestantów, prawdopodobnie przed 1577 rokiem, relikwiarz stał się własnością prywatną nieznanej osoby (poświadcza to niedbale wyryty napis BINDERHOFS), lub powędrował na teren diecezji pomorskiej do nieznanego kościoła. W latach 1887–1932 znajdował się w Kościele pielgrzymkowym pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Piasecznie koło Gniewu.