W obiekcie zlokalizowano ponadto dużą salę jadalną z zapleczem kuchennym, oddzielną kuchnię turystyczną do indywidualnego użytku, pokoje dla administracji i garaż. Część obiektu wraz z działką nieodpłatnie udostępniono harcerzom z ZHP. Pierwotny koszt budowy wyniósł 15 tys. zł.
W kolejnych latach rozpoczęto pierwsze modernizacje. Jeszcze w 1934 roku oszklono werandę oraz rozpoczęto dokończoną rok później budowę studni. W 1936 roku schronisko uzyskało bezpośrednie połączenie telefoniczne z urzędem pocztowym w Tatarowie. Nie później niż w 1937 roku w obiekcie uruchomiono pośrednictwo pocztowe, zaś liczbę miejsc na łóżkach zwiększono do 50.
Pierwszym dzierżawcą schroniska w latach 1932–1934 był Tadeusz Knobloch, którego na stanowisku gospodarza zastąpiła Maria Mieszkowska. W 1936 roku posadę objął Tadeusz Łazarski.
Schronisko uległo zniszczeniu w czasie II wojny światowej
Szlaki turystyczne (1935) na Chomiak (1544 m n.p.m.) przez Błotek, na Płoskę (1355 m n.p.m.) przez Douhę (1368 m n.p.m.) do Worochty przez Jabłonicę i Seredny (1004 m n.p.m.), do Worochty przez Poharek (958 m n.p.m.) i Perechrest.
Galeria
Uwagi
Przypisy www.cotg.pttk.pl
Bibliografia
Przełęcz Tatarska Przełęcz Tatarska Kategoria:Gorgany Kategoria:Czarnohora