chránený areál; Dolná Zálomská, Horná Chrapková, Hrochotská Bukovina i Meandre Kamenistého potoka).
Historia Już w XIV i XV w. tereny te stanowiły jeden z ulubionych rewirów łowieckich królów Węgier. Wysoki stan większości gatunków zwierząt łownych utrzymał się tu do XX w. W 1953 r. fragment grupy górskiej Polany o powierzchni ok. 12,5 tys. ha został ustanowiony rewirem ochronnym zwierzyny łownej, w szczególności jeleni. Ponieważ cel ochrony nie odpowiadał wymogom ogłoszonej w 1955 r. słowackiej ustawy o ochronie przyrody, status ochronny wkrótce zniesiono. Dopiero w 1964 r. w oparciu o nowe prawo łowieckie część masywu Polany o powierzchni ok. 20 tys. ha objęto specjalną ochroną jako obszar hodowli jeleni. W 1975 r. teren ten został objęty ochroną jako swego rodzaju rezerwat łowiecki (słow. Chránená poľovná oblasť), nastawiony na selekcyjną hodowlę jeleni. Obszar chronionego krajobrazu Polana powstał w 1981 r. W 2001 r. zostały wykonane korekty i uściślenia jego granic.
W 1990 r. Obszar chronionego krajobrazu Polana został wpisany – jako drugi obszar z terenu Słowacji – na listę rezerwatów biosfery UNESCO.