W latach 1970–1975 był pracownikiem Muzeum Narodowego w Kielcach, a następnie Zarządu Wojewódzkiego Towarzystwa Wiedzy Powszechnej w Kielcach. W 1975 roku rozpoczął pracę w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Kielcach. W latach 1994–1996 pełnił funkcję wicedyrektora, a w latach 1996–1999 dyrektora Instytutu Historii. Po przekształceniu uczelni w Akademię Świętokrzyską, ponownie był dyrektorem IH (2001–2005), natomiast od 2005 do 2008 był dziekanem Wydziału Humanistycznego. W latach 2008–2012 pełnił funkcję prorektora UJK.

Jest członkiem Komisji do Badań Diaspory Polskiej PAN. Wcześniej należał do Wydziału Nauk Społecznych Polskiej Akademii Nauk. Jego zainteresowania badawcze obejmują: dzieje polskich zrywów niepodległościowych (w szczególności powstania styczniowego), stosunki polsko-rosyjskie w XIX i początkach XX w., przemiany społeczno-gospodarcze i kulturalne w Królestwie Polskim, a także biografistykę polonijną.

Odznaczony m.in. Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi oraz Medalem Komisji Edukacji Narodowej. Żonaty z Marią, ma dwoje dzieci.