Przepasana białą wstęgą suknia ozdobiona jest delikatnym, przezroczystym dekoltem. Na głowie czarny diadem ozdobiony drobnymi perłami. Prawą ręką otwiera grubą księgę; na dwóch otwartych stronicach widać inicjały rozpoczynające akapity. Lekko podtrzymywane przez Marię nagie Dzieciątko ukazane jest w ruchu, próbuje nieśmiało postawić lewą nóżkę na parapecie. W przeciwieństwie do krótkich, gęstych ciemnych blond włosów, oczy, nos, usta są delikatnie modelowane. Na szyi ma kolię z korali. Swój wzrok kieruje w stronę widza. Po bokach stoją dwa aniołki o dziecięcych twarzach podobnych do oblicza Dzieciątka. Prócz księgi na parapecie leżą kwiaty róży i goździka oraz różaniec z korali. Sceneria krajobrazowo-architektoniczna tworzy rozległą głębię obrazu. Na dwóch wysokich, częściowo pokrytych roślinnością skalistych wzgórzach wznoszą się zamki o gotyckich formach. Po prawej stronie widać fragment gotyckiego miasta, po lewej zaś wędrujące po polanach konie i niewielkie postaci.