Madonna z Dzieciątkiem i święta Katarzyna Aleksandryjska – gotycko-renesansowy obraz ukazujący Marię z małym Chrystusem oraz świętą Katarzynę Aleksandryjską.
Namalowany został w latach 1518–1520, przez Lucasa Cranacha starszego lub jego uczniów działających w pracowni mistrza. Zakupiony został w roku 1911 przez księdza Jana Wiśniewskiego z Radomia, znanego jako założyciel regionalnego muzeum. Od 1936 w zbiorach Muzeum Diecezjalnego w Sandomierzu, którego siedzibą jest dawny Dom Długosza.
Opis obrazu Tytułowe postacie ukazane są na tle górzystego krajobrazu. Pośrodku siedzi Maria ujęta do kolan, ukazana jako młoda kobieta, o krągłej, pulchnej twarzy, długich lokowanych włosach, delikatnie zaznaczonych łukach brwiowych, drobnych oczach i ustach. Na jej twarzy rysuje się lekki uśmiech. Odziana jest w czerwoną suknię i zielonkawy płaszcz okrywający lewę ramię i kolana. Na włosach widoczna jest ciemna opaska. Nagie, pulchne Dzieciątko siedzi na prawym kolanie, jest oburącz podtrzymywane przez Marię. Oczy, nos, usta są delikatnie malowane. W podobnej konwencji został namalowany aniołek, przytulający się do lewego ramienia Marii kierując wzrok ku Jezusowi, natomiast Dzieciątko spogląda jednocześnie w stronę świętej Katarzyny oraz symbolizujący Eucharystię kiść winogron przyjmując go z jej rąk.